"<yoastmark

ساخت استخر

اجرا استخر و طراحی استخر

 

 

 

جا نمایی استخرهای سرباز

انتخاب محل استخرهای سرباز معمولا با محدودیت های خاصی همراه است.

ضمن آن که با توجه به کاربری استخر،ملاحضات دیگری نیز باید در نظر گرفته شود.

در این موارد،اغلب اوقات نقشه کلی استخر باید بر مبنای نقشه ساختمان اصلی ارایه شود.

صرف نظر از کاربری ،ملاحظاتی که باید در هنگام تعیین محل استخرهای سرباز رعایت شود را می توان درموارد زیر خلاصه کرد:

موقعیت استخر باید به گونه ای انتخاب شود که کاسه استخر و پیرامون آن ،به ویژه در اوقات بعد از ظهر و عصر بیشترین نورگیر را

داشته باشد.

به منظور حداکثر بهره وری از گرمای خورشید، کاسه استخر از سمت جنوب و غرب باید بیشترین نورگیررا داشته باشد.

به این ترتیب علاوه بر کاهش هزینه گرمایش آّب ، محیط مناسب تری را برای شناگرانی که قصد حمام آفتاب دارند فراهم می شود.

2- پیش از تعیین محل استخر باید آزمایش های کافی در زمینه مشخصات خاک منطقه انجام شود.

چراکه مشخصات خاک تاثیر قابل ملاحظه ای بر هزینه ساخت و اجرای استخر برجای خواهد گذاشت.

در مناطقی که سطح آب های زیرزمینی بالاست،هزینه ساخت استخر به دلیل ضرورت اجرای سیستم تخلیه آب های زیرسطحی افزایش می یابد.

3- تا حد امکان باید از ساخت استخر در مجاورت درختان بلند یا نهال هایی که در آینده تبدیل به درختانی تنومند می شوند اجتناب کرد.

چرا که به تدریج با رشد این درختان، ریشه آن ها رشد کرده و بیشتر در خاک نفوذ می کند و در صورتی که سازه استخر درنزدیکی آن ها قرار گرفته باشد،احتمال آسیب دیدن فونداسیون استخر،خطوط تخلیه و سیستم لوله کشی افزایش می یابد.

ضمن آن که ریختن برگ های درختان و صمغ آن ها در داخل آب،علاوه برکاهش کیفیت آب استخر، برروی جداره ها و کف آن نیز رسوب می کنند که تمیز کردن آن ها معمولا بسیار دشوار است.

همچنین سایه ای که این درختان بر بخش عمده ای از کاسه استخر و پیرامون آن ایجاد می کنند علاوه بر افزایش مصرف انرژی مجموعه برای گرم کردن آب استخر،برای بسیاری از شناگرانی که به قصد گرفتن حمام آفتاب به استخر آمده اند خوشایند نیست.

4-در نظر گرفتن موانعی مانند یک حصار بزرگ ، دیوار باغ یا بخشی از ساختمان اصلی که همانند یک بادشکن طبیعی عمل می کند یک مزیت برای استخر های سرباز به شمار می رود.

به طوری که با کاهش جریان هوا برروی کاسه استخر ترخ تبخیر آب و اتلاف حرارت آن به میزان زیادی کاهش می یابد.

ضمن آن که شناگرانی که با بدن خیس از آب خارج می شوند ،کمتر در معرض جریان هوا قرار گرفته و بیشتر از محیط استخر لذت خواهند برد.

برای استخرهای سرباز خصوصی نیز می توان پیرامون کاسه استخر را باکاشت بوته ها و نهال های مناسب که علاوه بر مزایای یاد شده جنبه تزیینی نیز دارند پوشاند.

برای استخرهای سرباز عمومی نیز در صورت عدم وجود موانع یاد شده بهتر است جانمایی کاسه استخر به گونه ای انجام شود که مسیر جریان باد به سمت استخر توسط یک سازه محدود شود.

5- در کنار استخر یا ساختمان اصلی مجموعه باید محلی برای نگهداری تجهیزات،ذخیره مواد تمیز کننده و مواد شیمیایی مورد استفاده برای تصفیه آب در نظر گرفته شود.

6-برای استخرهای عمومی،طراحی استخر و فضاهای جانبی آن باید به گونه ای انجام شود که رختکن مجموعه تا حد امکان در نزدیک ترین فاصله ممکن تا کاسه استخر قرار داشته باشد.

7- در ساختمان های مسکونی و هتل ها، وضعیت محوطه ای که استخر در آن قرار می گیرد باید با در نظر گرفتن شرایط منطقه ، وضعیت کلی مجموعه و با حداکثر دقت ممکن انتخاب شود.

8- برای استخرهای سرباز باید سرویس های بهداشتی و انشعاب برق مورد نیاز نیز تامین گردد.

این نکته گاهی در هنگام ساخت استخرهای خصوصی به کلی نادیده گرفته می شود.

رعایت این نکته به ویژه برای استفاده ازاستخر در هنگام شب یک ضرورت به شمار می رود.

9- در صورت استفاده از روش هایی مانند کاشت درختان برای ایجاد حصار طبیعی در پیرامون کاسه استخر،موقعیت درختان را نسبت به کاسه استخر به گونه ای انتخاب کنند که دایما با مشکل ریزش برگ و صمغ درختان در داخل آب مواجه نشوید.

البته در چنین مواردی نوع گیاهان و درختان کاشته شده نیز باید با کمی دقت انتخاب شود.چرا که بسیاری از گل ها و گیاهان هنگامی که دایما در معرض قطرات اب کلردار قرار میگیرند به سرعت پژمرده شده و پس از مدت کوتاهی به کلی خشک می شوند.

 

استخر آب درمانی

بهره گیری از خواص درمانی آب از سالیان بسیار دور مورد توجه بشربوده است.

آب درمانی عبارت است از به کارگیری یخ،بخار یا آب گرم یا سرد به طوری که هدف از آن بهبود وضعیت جسمانی ،از بین بردن ناراحتی های فیزیکی و بهبود عملکرد بدن باشد.

استخرهای درمانی را می توان در گروه های زیر جای داد:

– استخرهای آب گرم (خود به دو گروه استخرهای گردابی و استخرهای هوایی تقسیم می شوند)

– سونای خشک و بخار

– حوضچه های آب سرد

– استخرهای آب گرم طبیعی

استخرهای آب گرم در گذشته ای نه چندان دور از جنس چوب و به شکل های مختلف ساخته می شدند و از آن ها برای استراحت،کاربردهای درمانی ،رفع تنش عضلات و مانند آن استفاده می شد.

این استخرها به دلیل عدم راحتی و مشکلاتی به متعددی مانند نشتی آب به تدریج از رده خارج شدند.

اما آنچه که امروزه در متون فنی با عنوان استخر آب گرم یا Hot tub مطرح است در واقع همان استخرهای گردابی و استخرهای هوایی هستند.

استخرهای گردابی که گاهی اوقات حمام های گردابی نیز خوانده می شوند،همان استخرهایی هستند که بین عامه مردم به جکوزی شهرت دارند.

واژه (جکوزی) از نام شرکتی به همین نام گرفته شده است که توسط هفت برادر ایتالیایی در کشور امریکا تاسیس شده است.

استخرهای گردابی به شکل امروزی بار اول در سال 1368 توسط شرکت جکوزی به تئلید انبوه رسیده است و بدین ترتیب بود که خیلی زود در سرتاسر جهان این استخرها با نام جکوزی شناخته شدند.

جکوزی ها در واقع زیرمجموعه ای از استخرهایی هستند که برای آب درمانی ،به ویژه ماساژ آبی مورد استفاده قرار می گیرند.

در جکوزی ها آب از طریق تعدادی نازل با فشار زیاد به داخل استخر هدایت می شود که این جریان آب پرفشار علاوه بر خواص درمانیدر قسمت های مختلف بدن مانند گردن،پشت و پاها،تاثیر آرام بخش و لذت بخشی نیز دارد.

استخرهای هوایی که به آن ها حمام های هوا نیز گفته می شود شباهت بسیار زیادی به جکوزی دارند.

تفاوت مهم این استخرها با جکوزی آن است که استخرهایی هوایی،به جای آب هوا از طریق نازل های تعبیه شده در کف استخر به داخل آب دمیده می شود که موجب ایجاد تلاطم خفیف وتاثیر ماساژگونه بسیارملایمی برروی پوست می شود.

البته این استخرها نسبت به جکوزی ها قدمت بیشتری دارند.البته در استخرهای هوایی گاهی به جای آب گرم از آب سرد نیز استفاده می شود درحالی که درجکوزی تنها آب گرم مورد استفاده قرارمی گیرند.

درست است که استخرهای گردابی و هوایی هردو خواص درمانی نیز دارند .

ولی تکیه بر خواص درمانی در استخر های هوایی بسیار بیشتر از استخرهای گردابی است.

ازاین جهت،بسیاربعیداست که در مجموعه های ورزشی واستخرهای عمومی برای ورزش وتفریح درنظرگرفته شده اند،با استخرهای هوایی مواجه شوید.

این استخرها امروزه تنها در مراکز آب درمانی و مراکز توانبخشی مورد استفاده قرار می گیرند.

علیرغم آن که سونا در گروه استخرها جای نمی گیرد،ولی به عنوان مکان های جانبی استخر و در گروه کاربردهای آب درمانی جای می گیرد.

سونا خود به دو گروه سونای خشک و بخار تقسیم می شود.در متون فنی گاهی از دو واژه سونا و حمام بخار استفاده می شود که منظوراز سونا ، سونای خشک و منظورازحمام بخارهمان سونای خشک است.

حوضچه های آب سرد نیز یکی دیگرازانواع استخرهای درمانی هستند .

آب سرد علاوه بر خواص آرامش بخش،تاثیر بسیارمطلوبی برکاهش تورم و التهاب پوست دارد.

همچنین برای رفع سردرد یا کاهش دمای بدن افراد بیمارنیز گاهی ازاین استخرها استفاده می شود.

استخرهای طبیعی نوع دیگری از استخرهای درمانی هستند که درآن ها معمولا آب گرم مملو از مواد معدنی ازدرون زمین می جوشد.این دسته ازاستخرها نیزجایگاه قابل توجهی در آب درمانی دارند.

 

ابعاد استخرهاي تفريحي

 

اجرای استخر

اجرای استخر

 

 

 

 

 

 

 

شکل و ابعاد استخر اولین نکته ای که در طراحی استخرها ازدیدگاه معماری و سازه باید مدنظرقرارگیرد آن است که حتی کوچکترین استخرها نیز باید چندین برابر قد یک شناگر بالغ باشد.

به طوری که شنا کردن فرد حتی برای مسافت کوتاه در آن امکان پذیر باشد.برهمین اساس،حداقل اندازه توصیه شده برای طول و عرض استخرها به ترتیب 6m)19.7ft)و4m)13.1ft) با حداقل عمق1m)3.3ft)است.

البته در نظرگرفتن عمق 1m)3.3ft) برای یک استخر،ازدیدگاه ایمنی چندان صحیح نیست،ولی در بسیاری از استخرها می توان ازآن به عنوان معیار طراحی بهره گرفت.

 

اين قبيل استخرها داراي استاندارد معيني از حيث طول و عرض و ارتفاع نيسـت. ازايـن رو اسـتخرهاي تفريحي در اشكال مختلف هندسـي و بـا تجهيـزات و امكانـات متفـاوتي احـداث مـيشـوند.

در چنـين استخرهايي بخش اعظمي از حوضچه استخر داراي عمقي كمتر از 1/70 متر است و بخش كوچكي نيـز با علائم مشخص كننده با عمق بيشتر از 1/70 ايجاد مي شود.

شيب كف استخرهاي تفريحي بايد ملايـم بوده و از هفت درصد بيشتر نباشد، طراحي و ايجاد فضاي آزاد درحاشيه هاي عرضي و طولي استخر اين امكان را براي استفاده كنندگان به وجود مي آورد تا فضاي لازم را براي استراحت داشته باشند.

بهتر است براي پوشش لبه هاي استخر از وينيل، فايبرگلاس، كاشي و يا سنگ پلاك استفاده شـود و در به كارگيري آنها حتي الامكان از ايجاد لبه هاي تيز و شكننده خودداري شود (به صورت لبه هاي منحنـي احداث شوند) تا براي استفاده كنندگان ايمن تر باشد.

رنگ كاشي هاي كـف و ديـواره هـاي اسـتخر بايـد روشن باشد و براي كاشي هاي علائم و خطوط نيز از رنگ هاي تيره استفاده شود.

نيازمندي ها و ملزومات استخرهاي آموزشي و تفريحي نيز به اندازه اسـتخرهاي مسـابقه اهميـت دارنـد.

ايمني و تميز بودن آب از مهمترين اين موارد هستند.

مراكز آبي و استخرهاي عمومي داراي استخرهاي كوچكي براي كودكان، مراكز آمادگي، استخرهاي آموزشي و مراكز آب درماني هستند كه اندازه، عمق و دماي آنها بر حسب نوع كاربري متفاوت است.

نيازمندي هاي استخر براي شنا كردن

حداقل اندازه يك استخر براي شناكردن حدود 6 متر طول و 4 متر عرض و حداقل 1 متر عمق است. با اين حال، عمق يك متر براي يك شيرجه صاف هم كافي به نظر نم يرسد.

به نظر مي رسد فضايي به میزان 4/5 مترمربع براي راحت شناكردن هر فرد كافيست.

نيازمنديهاي استخر براي شيرجه زدن

عمق آب و ابعاد ناحيه شيرجه توسط فدراسيون جهاني شنا (فينا) تعريف شـده اسـت و لازم اسـت كـه توسط طراحان و سازندگان استخر لحاظ شود.

تاكيد شده است كه براي انجام شيرجه بيخطر و ايمـن،محل شيرجه (دايو) نبايد بيش از 1 متر از سطح آب بالاتر باشد.

براي شيرجه از لبه اسـتخر هـم عمـق آب بايد حداقل 1/5 متر بوده و سطح آب نيز نبايد پايينتر از 0/38 متر زير لبه استخر باشد.

شايان ذكراست كه براي استخرهاي شناي رقابتي، مسابقات شيرجه و ورزشهاي آبي، مقـررات خاصـي توسط فينا و ساير سازمانهاي مربوط وضع شده كه بايد به دقت مدنظر قرار گيرند و در اين كتاب تنها قسمت كوچكي از آنها بررسي مي شود.

مثال هايي از اين مقررات عبارتند از:

1. براي مسابقات شناي رقابتي، عمق آب در مقابل تخته شروع نبايد كمتر از 1/80 متـر باشـد و بايد تامسافت 6 متر ادامه يابد.

2. پله ها بايد در خارج از ابعاد تعيين شده استخر باشند، مثلاً درگوشهاي قرار داده شوند.

3. حداقل عمق آب براي واترپلو 1/80 متر است و ابعاد ناحيه بازي نبايد بيش از 20×30 متـر و كمتر از 8×20 متر باشد.

4. براي گواهينامه نجات غريق، عمق 2 متر مورد نياز است كه بايد براي يك طـول 6 متـري بـر روي تمام عرض استخر ادامه يابد.

در اجرا استخر شيرجه زدن از تخته شيرجه در استخري كه افراد در حال شنا كردن هستند ميتواند خطرناك باشـد و بهتر است يك ناحيه مجزا با چندين تخته شيرجه وجود داشته باشـد كـه صـرفاً بـراي ايـن كـار مـورد استفاده قرار مي گيرد.

استخرهاي شناي رقابتي به طور طبيعي داراي طول 25 يا 50 متر هستند .

طراحي استخر

 

 

 

 

 

 

 

 

در طراحي استخر بايد موارد زير مدنظر قرار گيرند:

• مطالعات زلزله نگاري، فرسايش خاك و رانش زمين را انجام دهيد.

• اماكن و ساختمان هاي اطراف استخر را بررسي كنيد.

• علاوه بر نقشه، يك نماي مقطعي از استخر تهيه نماييد.

نمـاي مقطعـي بايـد اطلاعـاتي را درخصوص عمق استخر، نقطه شكست و ناحيه عميق آن فراهم نمايد.

• اتاقي را براي نگهداري تجهيزات طراحي كنيد و علاوه بر محل آن، مسائلي چـون بـرق، آب و
تلفن را درنظر بگيريد.

• دستگاهها و متعلقات سيستم لوله كشي استخر از قبيل اندازه لوله ها، محل ورودي و خروجـي آب، آب گذرها، اسكيمرها، لوازم جـارو كـردن و سـاير مـوارد را درنظـر گرفتـه و بـه صـورت شماتيك ترسيم نماييد.

• جزئيات ساخت موانع را مدنظر قرار دهيد.

• براي صرفه جويي در مصرف انرژي از پنجرههاي دوجداره، عايقكاري ديوارها، لوله ها و مخـازن
و انرژي خورشيدي استفاده كنيد.

نيازمندي هاي اساسي براي تمام استخرهاي شنا

توصيه هاي زير بايد براي تمام استخرهايي كه از مواد بادوام (مانند بتون) ساخته مي شوند به كار روند:

1 .استخر بايد در مقابل نشت آب (در موقعي كه نسبتاً پر از آب است) و همچنين نفوذ آب هـاي زيرزميني (در موقعي كه نسبتاً خالي است) مقاوم باشد.

2 .كف و ديواره استخر بايد با مادهاي غير قابل نفوذ، جذاب و تميز تكميل شـود و آب در سـطح استانداردي از پاكي و شفافيت نگهداري شود.

3 .راهرو بايد به اندازه كافي عريض باشد (حداقل 5/1 متر)، ليز نبوده و بـه سـادگي قابـل تميـز كردن باشد.

4 .لبه هاي ديواره استخر جهت افزايش ايمني كودكان، نوجوانان و افراد غير شناگر نبايد بـيش از 90 سانتيمتر از سطح آب پايينتر باشد.

5 .تخته شيرجه (دايو) تنها در صورتي به كار مي رود كه ابعاد منطقه شيرجه و همچنين، عمـق آب با قوانين و مقررات همخواني داشته باشد.

ويژگي هاي كف استخر

شيب كف استخر بايد به شكلي باشد كه آب به طوركامل تخليه شود. شيب نبايد به قـدري زيـاد باشـد كه افراد نا آشنا با فن شنا تعادل خود را از دست بدهند يا ليز بخورند.

پيشنهاد شده است كـه بيشـترين شيب كف استخر براي كودكان و افراد غيرشناگر بايد 1 در 40 باشد (25 ميليمتر در هر متر).

براساس ملاحظات مربوط به نيروي آب، براي تخليه موثر آب استخر، شيب مورد نياز بايـد حـدود 1 در 80 باشد (25 ميليمتر در هر2 متر).

نكته ديگر در زمينه كف استخر، استفاده از كاشي هايي است كه ليز نباشند. سوراخ و آبراه كـف اسـتخر بايد به نحوي با يك درب بدون منفذ پوشيده شود.

 اجرای استخر

لوله كشي گاهي اوقات ميلگردها در ابتدا قرار داده مي شوند  و فضـايي بـراي لولـه كشـي در داخـل ميلگردهاي مشبك درنظرگرفته مي شود، ولي اغلب از ابتدا لوله كشي انجام مي شود.

اسكيمرها در جـايي قرار ميگيرند كه وزش باد در آن منطقه، آشغال ها و نخاله ها را به سوي آن ميبرد (در صورتيكـه ايـن امر در نقشه اصلي درنظر گرفته نشده باشد بايد تغييراتي در آن ايجاد شود .

در ساخت استخر لولـه كشـي بايد دستكم 46 و خطوط گاز 30 سانتيمتر در زير زمين باشند (ولي در صورت استفاده از خطوط گاز PVC بايد دستكم 45 سانتيمتر در زير زمين قرارگيرند).

لوله كشي شامل آبگذر اصـلي و اسـكيمرهـا،لوله هايي كه به وسايل و تجهيزات مختلف استخر منتهـي مـي شـوند، مجراهـاي بازگشـت، لولـه كشـي صافي ها و ساير موارد مي باشد.

لوله كشي

 

 

 

 

 

 

 

 

گاهي اوقات ميلگردها در ابتدا قرار داده مي شوند و فضـايي بـراي لولـه كشـي در داخـل ميلگردهاي مشبك درنظرگرفته مي شود، ولي اغلب از ابتدا لوله كشي انجام مي شود.

اسكيمرها در جـايي قرار مي گيرند كه وزش باد در آن منطقه، آشغالها و نخاله ها را به سوي آن مي برد (در صورتيكـه ايـن امر در نقشه اصلي درنظر گرفته نشده باشد بايد تغييراتي در آن ايجاد شود  لولـه كشـي بايد دستكم 46 و خطوط گاز 30 سانتيمتر در زير زمين باشند (ولي در صورت استفاده از خطوط گاز PVC بايد دستكم 45 سانتيمتر در زير زمين قرارگيرند).

لوله كشي شامل آبگذر اصـلي و اسـكيمرهـا،لوله هايي كه به وسايل و تجهيزات مختلف استخر منتهـي مـي شـوند،اجرا استخر مجراهـاي بازگشـت، لولـه كشـي صافي ها و ساير موارد مي باشد.

آب استخر از طريق يك آبگذر اصلي كه در بر روي كف آن قرار گرفته يا از طريق يك اسكيمر سـطحي و يا هر دوي آنها به سيستم تجهيزات وارد مي شود.

آب سپس وارد پمپ ميشود كه توسط يـك موتـور كار ميكند، پمپ آب را از صـافي (فيلتـر) و سـپس گـرمكـن (هيتـر) عبـور داده و دوبـاره بـه اسـتخر بازمي گرداند.

ميلگردهاي مشبك

ميلگردها به صورت متقاطع و معمولاً با فاصله 30 سانتيمتر از ديوارها و 15 سانتيمتـر از كـف اسـتخر قرارميگيرند (فاصله آنها از كف استخر نبايد بيش از اين مقدار باشد، زيـرا فضـاي كـافي بـراي تركيـب بتوني كه براي استحكام كف استخر ضروريست وجود نخواهد داشت).

با اتصال ميلگردها به شكل متقاطع و با استفاده از سيم هاي قطور، يك كاسه بزرگ و مشبك بـه وجـود مي آيد.

فولاد سنگين تر اغلب بـراي 30 سـانتيمتـر بـالايي و لبـههـا مـورد اسـتفاده قـرار مـي گيـرد و beam band خوانده مي شود. beam band از ديوار و لبه هاي استخر حمايت ميكنـد، بنـابراين بايـد از استحكام بالايي برخوردار باشد (محاسبات مهندسـي قـدرت آن را حـدود 1400 كيلـوگرم درهـر متـر تخمين ميزنند).

گاهي اوقات beam band تا چندين سانتيمتر بالاتر از خط آب ادامه مي يابـد (جهـت راهنماي جامع استخر watertall يا مناطق كاشي كاري شده).

براي استخرهايي كه با وينيل ساخته مـي شـوند، بـه جـاي ايـن فرآيند از ساختار حمايتي استفاده مي شود.

برق كشي

متخصص برق  كشي علاوه بر نصب سيم كشي هاي لازم، وسايل روشنايي استخر را نيز كه دسـت كـم 60 سانتيمتر در زير سطح آب قرار مي گيرند نصب مي كنـد.

نشـتي هـا و سـوراخ هـا در ساخت اسـتخر معمـولاً در مناطق بريدگي و تورفتگي مربوط به وسايل روشنايي رخ مي دهد.

بنابراين سـازندگان معمـولاً پركـردن مسيرهاي آب و اتصالات را هنگامي انجام مي دهند كه ديواره هـاي اسـتخر و تـو رفتگيهـاي مربـوط بـه وسايل روشنايي را با بتون بپوشانند.

پاشيدن گونايت

ملات يا بتوني است كه از طريق شيلنگهاي لاستيكي حمل شده و با استفاده از هواي فشرده 1 گونايت با سرعت زياد به سطح موردنظر پاشيده مي شود .

اين ملات معمولاً از 5 قسمت ماسـه و يك قسمت سيمان تشكيل شـده اسـت.

ضـخامت ايـن تركيـب بـراي ديـواره هـاي اسـتخر 10 تـا 13 سانتيمتر، براي كف استخر 15 سانتيمتر و براي beam band 28 سـانتيمتـر اسـت.

پـس از پاشـيدن ملات، بخشي از آن به ديواره نمي چسبد و پايين مي ريزد كه ميتوان از آن بـراي زيرپلـه هـا و يـا بدنـه
ساختمان استفاده كرد.

در پايان به صاف كردن سطوح بتوني پرداختـه مـي شـود در استخرهايي كه با وينيل ساخته مي شوند، به جاي گونايت از نصب ورقه هايي به عنوان پوشـش اسـتفاده مي شود.

كاشي كاري

معمولاً كاشي كاري تا سطح آب انجام مي گيرد تا سطحي بدون خلل و با نصب آسان درساخت استخر شكل گيرد.

كار تكميلي اسـت كـه بـر روي قسـمت بـالايي ديـواره اسـتخر كـه معمـولاً بـه beam band متصل است انجام مي گيرد.

اين سنگها معمولاً پـيش سـاخته هسـتند و جـنس آنهـا بـه شكلي است كه با دستها و پاهاي خيس شناگران تماس مناسبي حاصل كند.

در ايـن محـل فاصـله و شكافي در نظر گرفته مي شود كه امكان انبساط و انقبـاض Deck ،coping را در دماهـاي بـالا و پـايين فراهم مي آورد و با بتونه سيلكوني پر ميشود تا مانع از نفوذ آب شود. اين كـار معمـولاً بايسـتي قبـل از گچگيري يا رنگ آميزي (پرداخت كار) صورت پذيرد.

بسياري از سازندگان ناگريزند كه دوباره استخر را drain وگچ گيري مجدد نمايند، زيرا استخر را قبـل از انجام deck به پايان رسانده اند و كارگران براي انجام Deck گچ كاري تازه و نـرم اسـتخر را بـا لكـه هـاي سيمان، ماسه و سنگ خراب كرده اند.
شكل زير لايه هاي مختلف به كار رفته براي ساخت ديواره استخر را نشان مي دهد.

تميز كردن

قبل از آبگيري استخر يا رنگ آميزي آن بايد نخاله ها و مواد اضافي از استخر خارج شوند.

گچ گيري

گچ سفيد يا رنگي با ضخامت 13 ميليمتر بر روي گونايت ماليده ميشود. گچ را ميتوان بـا هـر رنگـي تركيب كرد.

گچ در همان محـل بـرروي rails ،ldders پوشـشهـاي drain ،hook rope و ماننـد اينهـا كشيده مي شود.

بلافاصله گچ، آبپاشي مي شود، زيرا آب موجب بهبود و سفت شدن گچ خواهد شد.

آغاز به كار استخر

براي جلوگيري از رنگ پس دادن گچ بايد in break انجام شود. آب نيز بايد ويژگيهاي خاصي را داشته باشد.

 

About سامان نخکوب نیاسر

Leave a Reply

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *